Tuesday, 19 April 2016

ചെമ്പനീര്‍ പൂവ്

ഏതോ രാത്രി മഴയില്‍ കിളിര്‍ത്ത  ചെമ്പനീര്‍ പൂവേ....!

എന്‍റെ കണ്ണീര്‍ കണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നിന്നെ ഞാന്‍ നനച്ചിരുന്നില്ലേ..!

നിശബ്ദമായ രാവുകളിള്‍ തിങ്കള്‍ ശോഭയേറ്റ് നീലിച്ച നിന്‍റെ ധളങ്ങളെ എത്ര മേല്‍ നോക്കിയിരുന്നു ഞാന്‍ ..!

നിന്നെക്കുറിച്ചെഴുതിയ വര്‍ണനകളൊക്കെയും ആത്മ ഗീതങ്ങളായ് ലയിച്ചിരുന്നില്ലേ..!

ധളങ്ങള്‍ വിരിഞ്ഞ് പുഷ്പമായ് നീ വരുന്നതും കാത്ത് എത്രയോ നാള്‍,!

ശരത് കാല സന്ധ്യയില്‍ പ്രണയ സൂര്യന്‍റെ കിരണമേറ്റ് വിടരാന്‍ വിതുമ്പുന്ന നിന്‍ മിഴികളില്‍! എത്രയോ ഞാന്‍ ചുഃബിച്ചതും!

നിന്‍ ധളങ്ങളെ തലോടിയതും.!

അത്രമേല്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്നിട്ടും ഏതോ അപരിചിതന്‍റെ വിരള്‍ തുമ്പില്‍ പിടിച്ച്
നീ !
എന്തിന്! യാത്ര ചൊല്ലാതെ പോയ്!..

നിന്നസാനിധ്യം പകരുന്ന വേദനയല്ലോ ഈ മൗനം!
  എത്രവിഷാദം..

1 comment:

  1. നല്ല വരികൾ.
    ഇഷ്ട്ടം

    ReplyDelete